Sacha Bulthuis (1948-2009)
16 Oct

Gisteren overleed Sacha Bulthuis op 61-jarige leeftijd na een kort en slopend ziekbed. Ze was een van de grootste Nederlandse toneelspeelsters van deze tijd. Buiten het toneel was ze een kleine, bescheiden verschijning, een onopvallende en nuchtere vrouw, maar op het toneel oa. bij het Appeltheater stónd ze, gaf ze blijk van een groot charisma en had ze de gave om diep te ontroeren. Dan was ze de grande dame met wier melodieuze stem ze de verschrikkelijkste woorden kon uitspreken.
Ze hoefde ook niet ‘groot’ te spelen om veel te bereiken. Ze onderscheidde zich door een perfecte timing en dictie, waardoor ze moeiteloos de zwaarste rollen kon spelen, die ze steevast helder en met een lichte toets wist te brengen. Geen enkele rol kreeg ze echter zonder een grote voorbereiding en inspanning in de vingers. Als een rol haar te gemakkelijk afging, was ze niet tevreden en deed ze een steentje in haar schoenen om zichzelf te prikkelen.
Twee keer ontving ze de Theo d’Or, de hoogste Nederlandse acteursonderscheiding: in 1974 voor Een vleug honing bij toneelgroep Globe, in 1993 voor de rol van Lotte in Groot en klein van Botho Strauss. Ze was, zei ze eens, ‘niet zonder butsen en kleerscheuren door het leven heen gekomen‘, en ze vond dat je dat op toneel moesten kunnen terugzien.
In juni was ze nog te zien op het Oerolfestival op Terschelling, in de locatievoorstelling Blik. Kort daarop kreeg ze te horen dat ze ongeneeslijk ziek was. Dit is een groot verlies voor iedereen in de theaterwereld.










