Got Art?

Terwijl de straten in Arnhem vol liepen met toeristen en levende standbeelden vroeg Hanne, een schoolgenootje, mij mee naar een presentatie van de studio’s van het Onafhankelijk Toneel. Afgestudeerden van erkende theateropleidingen werkten er drie weken lang intensief samen met Mirjam Koen, één van de artistiek leiders van O.T. De film De Komedianten van Theo Angelopoulos diende daarbij als uitgangspunt.

Mirjam Koen voor het O.T. Theater in Rotterdam

Mirjam Koen, één van de drie artistiek leiders van O.T. over de Studio’s op de website van de toneelgroep:

‘De eerste studio werd gehouden in 1986 en was gebaseerd op een film van Buñuel. De deelnemers waren acteurs, dansers en mimespelers. Ton Lutgerink, Gerrit Timmers en ik werkten samen in regie, vormgeving en choreografie; een samenwerking die zich in onze opera’s heeft voortgezet. De tweede studio was speciaal voor operazangers, waarbij we in kaarslicht fragmenten brachten van de drie Mozart/da Ponte opera’s. Daarna volgden een tiental studio’s met voornamelijk toneelspelers, afgestudeerd aan de toneelscholen in Maastricht, Amsterdam, Utrecht en Arnhem. Het thema van de studio’s varieert van biografieën en documentaires tot toneelstukken als de Storm van Shakespeare of Trojaanse Vrouwen van Euripides.

Ik vind de studio’s belangrijk omdat ze de mogelijkheid bieden om elkaar intensief in het werk te leren kennen. Daarnaast ontstaan er onderling vriendschappen en nieuwe samenwerkingsverbanden. Via de studio’s heb ik veel goede acteurs leren kennen, van wie een aantal daarna in O.T. producties te zien was. Tijdens de meest recente Studio heb ik o.a. met Tiong Hok Tan en Marieke de Kleine gewerkt, die afgelopen seizoen bij O.T. in de voorstelling Vrede speelden.’

“The essence of all beautiful art, all great art, is gratitude.”

Onder het motto ‘als wij het niet aankochten was het vast vertrokken naar het buitenland of verdwenen in een besloten privéverzameling” heeft de Vlaamse Gemeenschap het kunstwerk ‘Kinderen aan het Ochtendtoillet’ van James Ensor aangekocht.

Onze minister van Cultuur, Bert Anciaux, betaalde 2,8 miljoen euro voor het werk uit 1886, dat twee tienermeisjes toont die zich aan een toilettafel wassen. Het werk stond al een aantal jaren op de Vlaamse topstukkenlijst en wordt beschouwd als een van de hoogtepunten uit het oeuvre van Ensor.

Eerder nog deze maand werd Ancieux gevraagd door het Kunstmuseum aan Zee in Oostende voor sponsering van de aankoop van Ensors ‘De bedroefde Pierrot’, maar daar heeft de man nog niet op gereageerd. (Meer lezen)

en dat is even wennen. Ik ben, in elk geval, snel terug met dagelijkse updates.

Deze stoere man in black hierboven is lid van de Braziliaanse politie. En dat zeg ik niet zo maar: hij, en zijn collega’s hebben de gestolen gravure van Pablo Picasso teruggevonden! ‘Minotaurus, drinker en vrouwen’, de gravure in kwestie en dus niet zo maar een lukrake titel, werd in juni gestolen uit het Estacao Pinacoteca museum in Sao Paulo. De gravure werd in uitstekende staat teruggevonden in een huis in een buitenwijk van Sao Paulo, aldus de politie.

Drie zwaarbewapende overvallers stalen de gravure op 12 juni 2008 uit het museum samen met nog een andere gravure van Picasso, ‘De schilder en het model’ uit 1963, en twee werken van de Braziliaanse schilders Emiliano Di Cavalcanti en Lasar Segall. De vier werken waren samen bijna 400.000 euro waard en waren niet verzekerd. (Het artikel van de diefstal)

De schilderijen werden begin augustus teruggevonden in een bakkerij in Sao Paulo en de andere gravure was al terecht sinds midden juli. Een van de drie overvallers (tuig!) is opgepakt.

Ik ben geboren uit zonnegloren
En een zucht van de ziedende zee,
Die omhoog is gestegen, op wieken van regen,
Gezwollen van wanhoop en wee:

Mijn gewaad is doorweven met parels, die beven,
Als dauw aan de roos, die ontlook,
Wen de dagbruid zich baadt en voor ‘t schuchter gelaat
Een waaier van vlammen ontplook.

Met tranen in ‘t oog uit de diepte omhoog,
Buig ik ten kus naar beneden:
Mijn lichtende haren befloersen de baren
En mijn tranen lachen tevreden:

Want diep in zee, splijt de bedding in twee
Als mijn kus de golven doet gloren…
En de aarde is gekloofd en het lokkige hoofd
Van Zefier doemt lachend naar voren...

Met diepe bedroefdheid en kristelijke gelatenheid meld ik U dat tuig mijn (op-een-na) lievelingsschilderij gestolen heeft.

Ik mis je

Addergebroed heeft woensdagnacht ‘The Taking of Christ’ van de Italiaanse kunstenaar Caravaggio gestolen, uit een museum in de Oekraïense havenstad Odessa. Caravaggio schilderde dit werk tussen 1573 en 1602. Het schilderij, dat ik leerde kennen door de film ‘An Ordinary, Decent Criminal‘ met Kevin Spacey, beeldt de gevangenisneming van Jezus Christus uit, met de kus van Judas.

De monsters betraden het museum door voorzichtig de ramen te verwijderen. Het alarm ging niet af omdat ze de ramen niet beschadigden. (Honden!)

Er bestond lange tijd twijfel of het wel echt om een werk van Caravaggio ging. Sommige deskundigen meenden dat het een kopie was van hetzelfde schilderij dat in de National Gallery in het Ierse Dublin hangt. In 1950 stelde een expert uit Moskou vast dat het wel degelijk een origineel werk van de Italiaanse schilder betreft. Het doek is ooit gekocht door de Russische ambassadeur in Parijs, die het aan het einde van de negentiende eeuw aan de Russische prins Vladimir Aleksandrovitsj Romanov heeft geschonken. Sommige experts schatten de waarde van het werk uit het eind van de zestiende eeuw op honderd miljoen dollar (64 miljoen euro).

Teken het rouwregister.

Update: De politie heeft het schilderij dat in augustus gestolen werd, teruggevonden in de haven van Odessa!

“If people knew how hard I worked to get my mastery, it wouldn’t seem so wonderful at all.”