Knittelpoëzie
28 Jul
Toen ik vandaag wat boeken uitzocht voor mijn vakantie, kwam ik een dichtbundel van Hugo Claus tegen. Claus toont zich wederom bekwaam in het maken van knittelverzen. Pardon? Knittelverzen, rijmende poëzie met een onregelmatig vormprincipe. Soms rijmen twee, soms meerdere verzen op elkaar en het aantal lettergrepen wisselt per zin. Een vorm waar ook Paul van Ostaijen en Toon Tellegen zich vaak aan waagde. Claus, meester van ritme, beeldspraak en het knittelvers, levert u een donker gedicht vol zee, strand en branding. Lees en huiver:
Op een eiland
Rots en kraters. Naar buiten kraken
door koralen padden, garnalen, darren en krabben.
Een Godsgericht zou passen hier, mijn lief,
met ons onderzeegeweer als wapen,
onze rubberbril een vizier,
de vissen korzelige rechters.
En
tussen de kwallen en het zonnig wier
zou dan naar boven stijgen
het overwinnend dier dat dorst te schieten in het
schuim dat ons zo helder scheidt, jou en mij.
Hugo Claus
No comments yet